Uykusuz geçen bir gecenin sabahında birkaç saat olsun uyuyabilmeyi denemek için yatağa uzandığımda düşünmeye başladım.  Birşey vardı ne olduğunu bilmediğim ama hissedebildiğim. Hani boğazını düğümleyen, midene oturan türden. Kalkıp bakmak istedim; istememem gerektiğini bile bile. Sigarayı bırakmıştım ama zor zamanlar için sakladığım paketi gün yüzüne çıkardım, görmemem gereken kareyi gördüm, sigaramı yakamadım, üşümeye başladım. Yaptığım ve yapmak istediğim herşeyin boş olduğunu hissettim. Aynı şarkıyı tekrar tekrar dinleyip kendimi daha kötü etkildim. Ve son defa kendimi kaybettim. Hükümsüzdür...