siyah

2011-11-08T20:30:00.000+02:00

8 kasım

2011-11-04T16:59:00.000+02:00

Eee, ne olacak şimdi

2011-10-30T16:03:00.001+02:00

Dünya yeniden dönüyor...

2011-09-22T12:21:00.003+03:00

Hayatın sensiz de yaşanılabilir olduğunu kabullenmiştim, ama yüzüne bakınca bir kere daha anladım ki seninle geçen hergün yaşamaya değer. Yoksa gerisi bildiğin hayat.

2011-08-20T01:59:00.001+03:00

En kötüsü hayatın sensiz de yaşanılabilir olduğunu anlamak oldu.

Slice of Life

2010-12-18T06:20:00.005+02:00

İşaretlere inan derdi eskilerden biri. Kaderci biri değilim, tamamen her şeyi reddetmiş de değilim. Sadece üzerinde düşünmemeyi seçtim. Zorunda kalmadıkça evden dışarı adımını atmayan biri olarak evrenin benim hakkımda planları olduğuna inanmadım yine de.
Her gün sıradan bir gün olarak başlar, benim durumumda her gün sıradan bir gün olarak da biter. Yıllar önce açtığım bu sayfanın bu kadar boş olması da bu yüzdendir. Anlatacak bir şeyim yok benim. Anlatılacak hayatım yok benim. Bu küçük odanın içinde dünyalar kurar, dünyalar yıkarım. Sahip olmadığım iki çocuğumun hayat hikayesini anlatabilirim, ya da dünyanın bi ucuna yaptığım yolculuktan bahsedebilirim. Abartıp aya bile çıkabilirim bazen. Ama hergün sıradan bir gündür aslında.
O gün de sıradan bir gün olarak başlamıştı. Soğuğa rağmen yataktan çıkmayı başarabildim. Hastalığımı da bahane ederek 4 gündür bakkala bile çıkmamıştım. Bir süre pencereden dışarıyı gözledim. Kendim bile garipsedim ama dışarı çıkmak istedim. Yapılacakları birkaç saat erteleyebilirdim. Yağmura çıkıp yaşadığımı hissetmek istedim. Müziksiz olmazdı mp3 çalarımı aradım, bulamadım, vazgeçsem mi diye düşündüm. Kitapları karıştırırken eski bi kitabı gördüm. Tekrar okuyabilirdim, mp3 çaların aynı kitabın altında olduğunu gördüm, kendi kendime konuştum. Bunu çok yapıyordum. Müzik seçmedim,sürpriz olsun istedim, sürprizleri severdim. En azından unuttuğum bir şarkıyla kendime sürpriz yapabilirdim. Kitaba tekrar baktım, yürüyüşe onu da dahil edecektim.
Kapıdan dışarı adımımı attım, soğuktu, hala vazgeçebilirdim. Play tuşuna bastım, nasıl da unutmuştum, bu şarkının hakkını vermeliydim, yürümeliydim. Ne tarafa gideceğime karar veremedim, eskilerden bir replik hatırladım, gülümsedim. Kısa bir filmdeydim, seçim yapamamaktı yanlızlığımım sebebi.
Yürüdüm, şarkıyı başa aldım, üşüdüm, yürüdüm, şarkıyı başa aldım, üşüdüm, yürüdüm, şarkıyı başa aldım, üşüdüm... Arada bir düşündüm
Kitap dedim, onu da dahil etmeliydim, bankların hepsi boştu, hangisine oturacağıma karar veremedim. Ortaya oturamazdım, ortadaydı, en soldakinde karar kıldım. Nasıl da aramıştım bu kitabı zamanında, nasıl da unutmuştum, kendime kızdım. Bir süre etrafa bakındım, ferkettirmeden soğuktan büzülerek yürüyen insanları gözledim. Farkedecek halde de değillerdi zaten. Hevesle kitabın kapağını kaldırdım. Şarkıyı başa aldım, okudum, şarkıyı başa aldım, okudum...
Uzun bir süre sonra birinin yaklaştığını farkettim, kafamı kaldırıp bakmadım, okumaya devam ettim. Göz ucuyla yanımdaki banka oturduğunu gördüm. Kalkıp gitmeyi düşündüm, vazgeçtim, oturabilirdim, okuyabilirdim, kendi halimdeydim. Ama dikkatim dağılmıştı bi kere, kafamı kaldırıp bakamasam da göz ucuyla onun da bi süre etrafı gözledikten sonra çantasından bir kitap çıkardığını farkettim.
Yaklaşık bir saat olmuştu, kitabın ortasına bir yağmur damlası düştü, kaçıncı sayfada olduğuma baktım, ama kitabı kapattıktan 5 dakika sonra unutacaktım, bunun da farkındaydım, o yüzden parmağımı kitabın arasına koyup kapattım, kafamı kaldırıp acaba birkaç damla daha düşer mi diye baktım. Kitabı ıslatamazdım. Kalkıp gitmeye karar verdim. Kafamı çevirdim, kitabı gördüm, şaşırdım, Saçma bir şekilde evden çıkıp, şehrin saçma bir köşesinde William Faulkner okurken bir başkasının elinde aynı kitapla şehrin aynı saçma köşesine gelip , yanımdaki banka oturup "Döşeğimde Ölürken" i okuma olasılığını düşündüm. Olamazdı, çok düşük bir ihtimaldi. Sözkonusu kitaplar Da Vinci şifresi olsa anlardım, ya da ne bileyim, bir başka popüler kitap. Ama William Faulkner!!! Tüm bunları düşünürken onun da benim elimdeki kitaba baktığını farkettim. Aynı olasılığı onun da düşündüğüne emindim. Kafamı çevirdim, güldüm,
-Merhaba
-Merhaba...

Şarkıyı başa aldım...

2010-12-13T15:39:00.000+02:00

Bir insanı sevmekle biter her şey...

2010-11-12T00:44:00.001+02:00

Teknolojik yalnızlık

2010-11-06T20:36:00.001+02:00

Ve ben sana bir cümle daha kurmak istiyorum;
Olur da birgün acaba dersen bitmemiş cümlelerimi tamamlar mısın?

2010-11-06T19:09:00.002+02:00

Yazılacak çok şey var aslında, kaç sayfa yazabilirim böyle sen biliyorsun. En iyisi bırakayım bu yazı da yarım kalsın, yarım kalan her şey gibi...

2010-10-04T03:54:00.000+03:00

Nereye gidersen git,kendini de yanında götürürsün. Ne demek istediğimi anladın mı?

2010-07-14T21:01:00.002+03:00

Birkaç hafta önce hergün büyük annemin çok uzun yıllar önce yokulup giden evini aramaya çıkardık. Eve götür beni derdi, çıkar hergün başka bir yöne giderdik. Yorulana kadar yürür eve dönderdik.

Bugün topraktan yastık yaptık başının altına. Atla dediler aşağıya, toprağı düzelt. Yapmaya en uygun kişi olmadığımı düşünsemde. Hep bir ağızdan neler yapmam gerektiğini anlatmaya çalışan insanların arasında topraktan yatak yaptım. Bir yandan taş parçalarını ayıklamaya çalıştım. Bişey olmaz dediler kalsın taşlar. Birkaç büyük taş parçasını daha alıp atmaya çalıştım iki kürek arasında.

Annem dedi çıkmasın diye derine mi gömdün, gözleri yaşlı...

2010-06-29T00:59:00.002+03:00

Saçma sapan müzikler dinledim, eski fotoğraflara baktım, arada bir durakladım, o anı tekrar yaşadım, gülümsedim. Arada bir de kendimi gördüm, beğenmedim, hıyar gibiydim. Yeter artık hiçbişey eskisi gibi değil dedi Mor ve Ötesi, güldüm geçtim. Bir karede daldım, eeeey dedi Duman ayıldım. Annem dedi börek yaptım;

Sen seversin...

2010-06-14T04:26:00.001+03:00

Çok ayıp ama, ararım demiştin...

2010-04-20T02:03:00.001+03:00

Değmeyeceğini bile bile üzülmek en kötüsü

2010-04-18T13:44:00.002+03:00

Uykusuz geçen bir gecenin sabahında birkaç saat olsun uyuyabilmeyi denemek için yatağa uzandığımda düşünmeye başladım. Birşey vardı ne olduğunu bilmediğim ama hissedebildiğim. Hani boğazını düğümleyen, midene oturan türden. Kalkıp bakmak istedim; istememem gerektiğini bile bile. Sigarayı bırakmıştım ama zor zamanlar için sakladığım paketi gün yüzüne çıkardım, görmemem gereken kareyi gördüm, sigaramı yakamadım, üşümeye başladım. Yaptığım ve yapmak istediğim herşeyin boş olduğunu hissettim. Aynı şarkıyı tekrar tekrar dinleyip kendimi daha kötü etkildim. Ve son defa kendimi kaybettim. Hükümsüzdür...

2010-03-19T23:26:00.000+02:00

Nick Cave sağlığa zararlıdır

2010-01-11T05:23:00.001+02:00

Neverland e gittim gelicem...

2010-01-06T20:09:00.000+02:00

Burada başladı, burada biter...

2010-01-03T22:13:00.003+02:00

-"Seni gördüğüme üzüldüm, eğer burdaysan bişeyler yolunda değil demektir" dedi. Cevap vermeme gerek yoktu. Suskunluğumdan gereken cevabı almıştı zaten.

2009-12-23T11:56:00.002+02:00

Uyumak için yatağa gitmekten korktuğum günleri yaşamaya başladım tekrar.

2009-12-21T03:22:00.000+02:00

Penguen olsam, kutupta yaşasam, saçma sapan yürüsem, üstümden uçak geçse, uçağa bakarken sırtüstü düşsem, düştüğüm yerde kutup ayısı olsam, altı ay uyusam.

2009-12-19T03:11:00.000+02:00

Hayat mükemmel olmak zorunda değil bazen

Yaşanılabilir olması yeterli....

2009-10-04T23:42:00.001+03:00

siyah şu anda Çevrimdışı

2009-09-08T01:18:00.001+03:00

Sound of Silence...

2009-06-21T21:40:00.002+03:00

Bana bugün "para var her türlü imkan var, her türlü alırım merak etme" diyen hödük. Seni iş sahası dışında yakalamiyim dikkat et. Çok fena sinirliyim çok.

2009-06-21T05:07:00.002+03:00

Uyanışımın üzerinden 24 saat geçmiş. Gözlerimi güçlükle açık tutabiliyorum. Yüzlerce insanla birlikte metrobüs bekliyorum. Ama şanslıyım, en ön sırada bekliyorum. Şansım biraz daha yardım ederse metrobüs kapısı önüme gelicek şekilde duracak ve ben de oturma şansını elde etmiş olacağım. Ve evet işte geliyor, hadi biraz daha, tüh bir metreyle kaçırdım. Ama olsun araya kaynayabilirim hala oturma şansım var. Oturmam gerekiyor çünkü uyumak üzereyim. İşte bu kadar içerdeyim ve hala boş koltuklar var. Nereye otursam acaba diye aptal aptal bakınıyorum. Ve ben henüz düşünme evresini tamamlayamamışken insanlar karar verip oturdular bile. Artık gönül rahatlığıyla aptallığımı tescilletebilirim.

2009-06-18T19:56:00.001+03:00

Ulan bi uyandım akşam saat 6.00.
Çok ciddiyim.

2009-06-01T17:32:00.003+03:00

Lan sabah bi uyandım akşam saat yedi ( rakamla : 7 ) olmuş. Şaka tabi. Sadece akşam 7.00 ( yazıyla : yedi ) de uyanmayı özledim. Bugün işe sadece 15 dakika geç kaldım. Son iki haftayı gözönüne alırsak 15 dakika büyük başarı. Tabiki işe hergün geç kalmayı alışkanlık haline getirmedim yok öyle bişey, saçma sapan konuşmayın. Ayrıca dahi anlamındaki de ayrı yazılır. Arayın durun şimdi dahi anlamındaki de nerde. Çok fena dağıtırım, bak aaaaa kalırsınız.

2009-05-29T22:14:00.003+03:00

Hani zamanın geçmesini istersin ama saate baktıkça oha lan daha iki dakka mı oldu dersin,kafanı çevirip uzun bi süre bakmamaya çalışırsın ya; inadına baktım lan bugün. İnat ettim her hareketini takip ettim. On dört dakika boyunca gözlerimi diktim o ince uzun kırmızı şeytanın yavaş yavaş ilerleyişini izledim. . On dört dakikada saatin üzerinde hayali bi slayt show izledim kendi hayatımın karelerini barındıran. (Hayır efendim film şeridi gibi gözümün önünden geçmedi hayatım, burası fotoğrafçı,anca negatifler şeklinde geçebilirdi ama artizlik yaptım slayt show hazırladım kendime). On dönrdüncü dakikada akıl sağlığımı kaybedip bi karede durdurmayı denedim. Durduramadım, sinirlendim, trip attım kalktım gittim. Yanından geçerken ters ters bakmayı ihmal etmedim. Karanlık odaya gittim; karanlıktı. Korkmadım artık alışmıştım. Başkalarının hayatlarına baktım. Negatiflerin üzerinde pozitif kareler gördüm. Negatif elektrik saçtım. Dünyaya geri döndüm, analog saate küsmüştüm dijital saate baktım. Daha çok vardı, kahvemi aldım geçerken analog saate bakmadım, havanı alırsın dedim, balkona çıktım. Havamı aldım.

2009-05-29T00:25:00.005+03:00

Bugün kendimi isyerindeki bilgisayarla konuşurken yakalayınca evdeki eşyalarla konuşmaya bi son vermem gerektiğini anlamış bulunmaktayım. Aslında yazıcı da muhabbete katılana kadar herşey normal gibiydi. Bilgisayara dert anlatırken bi anda yazıcıya dönüp oldukça yüksek sesle "sana noluyo yaa" dediğimi farkettiğim an kendime geldim. Akabinde ikisiyle de muhabbeti kesip kendimle konuşmaya başladım. Durumun vehametine o an vardım, evet ben hala yüksek sesle konuşuyodum. Çarpıp kapıyı çıkardım ama kapıyla muhatap olmak istemedim. Böyle böyle olmaz bu işler...

2009-05-23T09:25:00.000+03:00

Gidecek bir yerim olmadığı halde otobüse atlayıp gitmek istiyorum.

2009-05-06T15:40:00.003+03:00

Gitme nedeniyle kalma nedeni aynı olduğunda gitmeli insan...

2009-04-29T13:35:00.001+03:00

Olmak ya da olmamak demiş biri
Olmalı mı ya da olmamalı mı demiş öteki

(Evet kel alaka biliyorum)...

2009-04-20T01:14:00.000+03:00

Gitme nedeniyle kalma nedeni aynı olduğunda ne yapmalı insan?

2009-04-20T01:10:00.000+03:00

Bi insan bütün hayatını mı parantez içinde yaşar.

2009-04-16T17:13:00.000+03:00

Para kazanmak için vakit kaybediyoruz ya, ona yanıyorum ben

2009-04-15T22:44:00.001+03:00

Gözümü açtığımda hava çoktan kararmıştı. Gözlerimin karanlığa alışmasını beklerken nerede olduğumu düşündüm. Evimde olduğumu bilmeme rağmen bir an için odamı hatırlayamadım.Yatağımın oda içerisindeki konumunu düşünüp kapının ne tarafta olduğunu hatırlamaya çalıştım.Yavaş yavaş doğruldum yatağımdan.Yine günü uyuyarak öldürmüştüm. Cinayet silahımı temizlemek için banyoya yöneldim. Yüzüme soğuk suyu çarparken geçmiş cinayetlerimi düşündüm. Öldürdüğüm günleri. Aslında günler zaten ölü doğuyordu fakat ben hayat vermeye çalışmadığım için cinayet üzerime kalıyordu. Aynaya baktığımda gözlerimin artık daha yaşlı baktığını farkettim.
Balkondayım şimdi. Yerçekiminin ağırlığına kapılıp kendimi hafifletmeyi düşünüyorum.

2008-03-29T19:04:00.001+02:00

O an yüzüne baksam kıyamet kopacaktı biliyordum. Uzun bir süre karşılıklı susuştuk. Beynimin içinde esen soğuk rüzgarlar kendime getiri beni.....uyku haline geçiş döneminde yari hayaldi gördüklerim belkide. Yanlış adreste gibiydi...